I.

Nie masz występku, któryby wyraźniej zabronionym był, jak krzywoprzysięztwo. I słusznie. Jedno z narodowych naszych przysłowiów powiada: "kto łże, ten kradnie — kto kradnie, ten rozbija, kto rozbija, ten idzie na szubienicę: ergo etc. " Ten przysłowiowy syllogizm zastąpić się da następującem skróceniem: kto krzywoprzysięga, ten zasługuje na szubienicę.
Krzywoprzysięztwo toruje drogę do zbrodni wszelakich.
A przecież — obejrzyjmy się jeno do koła siebie. Co też to ludzi nosi na czole piętno: krzywoprzysięzca!
Krzywoprzysięztwo w wieku naszym zajęło nader poważne stanowisko zasiadło na tronie, stanęło obok tronu, wymierza sprawiedliwość. — Wymierza sprawiedliwość?!. — Niestety! — tak. Na dowód mógłbym wymienić mnóstwo nazwisk i przytoczyć całe kolumny rot przysięgi, wspominających o Przenajświętszej Trójcy, Chrystusie i Duchu świętym, a zawierających w sobie kłamstwa.